Urazy stawu skokowego pojawiają się w społeczeństwie niezwykle często, charakteryzują się one także bardzo częstymi komplikacjami. O tym na pewno już wiedziałaś/ wiedziałeś. Ale czy jesteś świadoma/ świadomy, że jedynie około 1⁄3 z nich można w 100% wyleczyć w ciągu roku? Nie wiemy jak Was, ale nas ta statystyka bardzo Dobór odpowiedniego stabilizatora stawu skokowego, opaski lub ortezy w znacznym stopniu ułatwi regenerację i powrót do zdrowia. Skręcona kostka jest jednym z najczęściej leczonych urazów w medycynie sportowej. Dzieje się tak z powodu częstych zaniedbań ze strony pacjentów, którzy nie przykładają zbyt dużej wagi do problemu i Trening na zdrowy kręgosłup. Coraz więcej osób zmaga się z wadami postawy. Wszystko przez siedzący tryb życia. Jeździmy samochodem, potem pracujemy przed komputerem, a nasze plecy cierpią. Sprawdź, jakie ćwiczenia wzmocnią kręgosłup. Dr n. med. Tomasz Grzelewski Pediatria. 85 poziom zaufania. Zadośćuczynienie za doznany przez Ciebie uraz. Gdy osoba poszkodowana uzyska odszkodowanie za skręcenie stawu skokowego później będzie musiała podjąć rehabilitację, której koszty powinny zostać zwrócone. W tym przypadku podstawą do uzyskania odszkodowania jest ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków. Objawy zwichnięcia stawu. Do objawów mogących sugerować zwichnięcie stawu zalicza się: silny ból okolicy stawu (który np. w przypadku zwichnięcia stawu skokowego czy kolana uniemożliwia obciążanie nogi), szybko narastający obrzęk oraz zasinienie (krwiak), odkształcenie w okolicy uszkodzonego stawu, bark możliwości poruszania Trening na zdrowy kręgosłup. Coraz więcej osób zmaga się z wadami postawy. Wszystko przez siedzący tryb życia. Jeździmy samochodem, potem pracujemy przed komputerem, a nasze plecy cierpią. Sprawdź, jakie ćwiczenia wzmocnią kręgosłup. Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska Neurolog. 86 poziom zaufania. Zgubione prawo jazdy nie niesie w sobie żadnych konsekwencji. Przynajmniej jeżeli kierowca porusza się po terytorium Polski. Jeżeli posiadacz uprawnień zapodział lub zostawił dokument i nie może go okazać podczas kontroli drogowej, nie grożą mu z tego powodu żadne konsekwencje. Jazda bez fizycznego prawa jazdy jest możliwa od 5 Skręcenie stawu skokowego w pracy. Każda osoba pracująca spędza w pracy większość dnia. Nic dziwnego więc, że w czasie jej trwania dochodzi do wypadków. Pracownik może o coś zahaczyć, potknąć się na schodach lub poślizgnąć na umytej podłodze. Będąc ubezpieczonym w Polsce możemy uzyskać jednorazowe odszkodowanie z ZUSu. Usztywnienie stawu "wytrzymało 3" lata Przez 3 lata normalnie funkcjonowałam, bolało tylko czasami, samochodem spokojnie można jeżdzić. Obecnie więzadła znów są zerwane (do ponownej rekonstrukcji z przeszczepem), boli bardzo, ciezko jest chodzić. Temat: Odszkodowanie za skręcenie stawu skokowego. Można pójść do ortopedy lub chirurga i poprosić o wystawienie zaświadczenia lekarskiego z określeniem trwałego uszczerbku na zdrowiu wg tabeli ZUS (lub dowolnego zakładu ubezpieczeń). Jeśli uzna, ze istnieje trwały uszczerbek, złożyć odwołanie do PZU SA. vraKf. Ból po urazie stawu skokowego to bardzo częsta kontuzja. Wystarczy chwila nieuwagi, poślizg, upadek, czy uderzenie. Naciągnięcie, naderwanie lub zerwanie więzadła, bądź uszkodzenie torebki stawowej, powoduje zwykle ostry ból, który znacznie utrudnia chodzenie i nasila się przy wykonywaniu ruchów. W okolicy stawu powstaje stan zapalny, któremu towarzyszy wzrost ucieplenia i zaczerwienienie tkanek. Czasami pojawia się krwiak. Niekiedy kontuzja stawu skokowego prowadzi do uszkodzenia mięśni i kości. Ten rodzaj urazu wymaga konsultacji lekarskiej. Urazy stawu skokowego Staw skokowy zwany stawem skokowo-goleniowym ulega dość często urazom. Nagłe i silne oparcie się pięty zewnętrzną stroną o podłoże jest przyczyną najczęstszego urazu, z jakim spotykają się lekarze ortopedzi. Zwykle ma miejsce wówczas uszkodzenie więzadeł pobocznych: strzałkowo- skokowego przedniego i strzałkowo-piętowego. Urazy skrętne stawu skokowego są najczęstszymi urazami wśród sportowców i stanowią do 25% przyczyn absencji w aktywności sportowej. Skręcenia więzadeł kostki bocznej osiągają 85%, więzadła przyśrodkowego 5%, zaś pozostałe 10% to skręcenia obejmujące uszkodzenie więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Patofizjologia Powstaje, gdy jedno lub dwa więzadła (w przypadku kostki bocznej) są uszkodzone i niewydolne. Biomechaniczne czynniki, takie jak: szpotawe golenie, szpotawe tyłostopie lub koślawe przodostopie - wpływają na niestabilność mechaniczną. Niestabilność opisywana jako nawracające skręcenia stawu skokowego i/lub uczucie „uciekania” stawu, wynikające z uszkodzenia mechanoreceptorów w więzadłach lub mięśniach kontrolujących zwartość stawu odpowiedzialnych za upośledzenie aferentnej (wstępującej) drogi odruchu proprioceptywnego. Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych urazów w układzie kostno-stawowym człowieka. Uraz ten dotyczy wszystkich grup wiekowych, jednak najczęściej dotyka młode osoby aktywne fizycznie. Przy prawidłowym działaniu możliwy jest relatywnie szybki powrót do pełnej aktywności, jednak w przypadku zaniedbania zwykły uraz może prowadzić do przewlekłej niestabilności stawu skokowego, doskwierającej przez wiele lat. W rzeczywistości urazy skrętne stawu skokowego niestety są dość często lekceważone, a pacjent zgłasza się do lekarza zwykle po dłuższym czasie. Postępowanie według prostego mechanizmu działania bezpośrednio po urazie, pozwala ograniczyć doznane uszkodzenia i przyspieszyć powrót chorego do sprawności. Wyróżnia się następujące skręcenia Skręcenie I stopnia Wymaga ograniczenia aktywności 7-10 dni, ustąpienia obrzęku i miejscowej bolesności. Korzystne są: chłodzenie, leki objawowe, opatrunek modelujący do chwili ustąpienia obrzęku (pelota w kształcie podkowy, ew. stabilizator pneumatyczny). Drenaż limfatyczny, masaż wirowy, fizjoterapia - pozwalają czasem skrócić okres absencji treningowej do 5-6 dni. Skręcenia II stopnia Wiążą się częściowo uszkodzeniem więzadeł, wymagają początkowego odciążenia kończyny, stabilizacji w łusce gipsowej, stabilizatorze lub ortezie przez 10-14 dni. Wskazana weryfikacja procesu gojenia w badaniu USG. Intensywna fizjoterapia i leki objawowe przyspieszają powrót do treningu, jednak nie wcześnie jak po 3-4 tygodniach. Skręcenia III stopnia Obejmują całkowite rozerwanie więzadeł kompleksu kostki bocznej a często również więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Wymagają dłuższego unieruchomienia w stabilizatorze (ew. gipsie podudziowym) na ok. 4 tygodnie. Wskazane jest odciążenie kończyny z niewielką stymulacją zakończeń receptorowych podeszwy dotykaniem do podłoża naciskiem równym 10-15 kilogramów. Konieczne monitorowanie procesu gojenia w badaniu USG. Fizjoterapia głównie odbudowująca propriorecepcję, objawowo przeciwzapalnie i przeciwbólowo, taping ochronny, itp. W przypadku utrzymywania się objawów funkcjonalnej niestabilności stawu wskazane rozważenie kontynuacji programu rehabilitacji do 6 m-cy, a następnie rewizja operacyjna i stabilizacja. Kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi skutków, należy wykorzystać sposoby chirurgiczne. Optymalny ciąg zdarzeń po skręceniu stawu skokowego powinien przebiegać w następujący sposób: Jak najszybciej po skręceniu staw skokowy powinien zostać zabezpieczony bandażem elastycznym, ważne jest żeby tak założyć bandaż, aby uciskał on na staw skokowy, ale nie tamował dopływu krwi do palców stopy. Po zabandażowaniu staw powinien być schłodzony przez okres 15-20 minut - potem chłodzenie najlepiej jest powtarzać co 2-3 godziny. Nogę najlepiej umieścić na poduszce lub wałku tak, żeby była uniesiona o około 15-20 cm. Optymalnie, jeśli przez kolejne 2-3 dni po urazie można pozostać w pozycji leżącej z uniesioną nogą. Istotnym jest, aby przez pierwsze dni po urazie nie obciążać kończyny, na przykład poruszając się o kulach. Jeśli jest taka możliwość należy zgłosić się do ortopedy. Lekarz ortopeda zbada staw skokowy, oceni zakres uszkodzeń, jeśli będzie to konieczne zleci badanie USG lub wykonanie zdjęć rentgenowskich, aby wykluczyć złamanie kostek. W przypadku skręceń przebiegających z uszkodzeniem aparatu więzadłowego stawu skokowego lekarz powinien założyć półsztywny stabilizator stawu skokowego, który umożliwi chodzenie, a jednocześnie zabezpieczy przed kolejnym skręceniem w trakcie gojenia więzadeł. Ostatnim, ale niezwykle istotnym elementem leczenia skręceń stawu skokowego jest fizjoterapia, której celem jest przywrócenie pełnego, bezbólowego zakresu ruchu w stawie i dobrej kontroli równowagi ciała, tak, aby zapobiec nawracaniu urazu. Zdrowe zakupy Operacja polecana przez Twojego lekarza jest określana w medycynie jako artrodeza i ma na celu trwałe usztywnienie stawu w jednej pozycji. Artrodeza uważana jest za standardową procedurę medyczną dla pacjentów z zaawansowaną postacią zwyrodnienia stawów, której głównym celem jest uśmierzenie bólu i poprawa funkcjonowania. Zabieg jest skomplikowany i trudny pod względem technicznym, wymaga wprowadzenia specjalnych implantów, żeby zachować stabilność w zadanej pozycji. Ale bywa inaczej. Nierzadko dochodzi do komplikacji, więc masz rację, że należy dwa razy pomyśleć, zanim zdecydujesz się pójść pod nóż. Najbardziej powszechnym powikłaniem po artrodezie jest niezrastanie się kości. Szacuje się, że takie przypadki dotyczą około 40% pacjentów, choć niektóre źródła podają, że dzięki dzisiejszym zaawansowanym technikom chirurgicznym wskaźniki te obniżyły się. Jeśli operacja nie powiedzie się, kolejna będzie wymagała już artroplastyki kończyny dolnej, polegającej na chirurgicznym wstawieniu implantów złożonych z metalicznych i plastikowych komponentów w celu odtworzenia połączeń międzykostnych. Innym problemem jest zrównoważenie braku ruchu w stawie skokowym, wskutek czego stawy stopy muszą częściowo przejąć jego funkcję, co w konsekwencji prowadzi do bólu i obniżenia sprawności. Human anatomy 3D from Javier Regueiro on Vimeo. Jedno z badań przeprowadzonych po operacji artrodezy wykazało, że: „Chociaż artrodeza stawu skokowego może początkowo przynosić ulgę u pacjentów, to jednak ma związek z przedwczesnym przemieszczeniem połączeń stawowych w obrębie stopy, możliwością wystąpienia artretyzmu, bólu oraz dysfunkcjami stopy i stawu skokowego.” Inne badania z kolei dowodzą, że pacjenci ze zwyrodnieniem stawu skokowego mają tendencję do odczuwania uporczywego bólu oraz umiarkowanej lub ciężkiej postaci zwyrodnień stawowych. Sugeruje to, że artrodeza może prowadzić zaledwie do przesunięcia problemu w obrębie jednego stawu na kolejny. Artrodeza stawu skokowego może prowadzić zaledwie do przesunięcia problemu w obrębie jednego stawu na kolejny. Jeśli niewystarczająco Cię to zniechęciło, to powinieneś wziąć pod uwagę kolejne ryzyko w postaci zakażeń, możliwości zrośnięcia się kości w niewłaściwej pozycji, gojenia się powstałych ran, przebytego stresu czy zakrzepicy żył głębokich. Mniej inwazyjną techniką jest artroskopia stawu skokowego. Operacja ta przeprowadzana jest przy pomocy artroskopu – cienkiej rurki ze światłowodem przekazującym obraz z wnętrza stawu. W przeciwieństwie do standardowych zabiegów medycznych, procedura ta powoduje mniej komplikacji i wymaga krótszego czasu rekonwalescencji. Pamiętaj o tym, że bez względu na to jakąkolwiek metodę wybierzesz, Twój chód będzie zawsze zmieniony, tylko od Ciebie zależy, czy po zabiegu będziesz nosić specjalne obuwie. Nawet najbardziej zadowoleni pacjenci narzekają na ograniczenia fizyczne i trudno im dojść do takiego stanu, jak gdy byli zdrowi. Inne metody chirurgiczne Tak, jak zostało wspomniane powyżej, jedną z metod leczenia zwyrodnienia stawu skokowego jest jego całkowita wymiana. Taka operacja stawu kończyny dolnej wiąże się z ryzykiem powtórzenia zabiegu oraz komplikacji w postaci uszkodzeń nerwów, naczyń krwionośnych, złamań kości przy osadzaniu implantów oraz trudnego gojenia się ran. Implant w kości może się też nie przyjąć i zostać odrzucony przez organizm. Potencjalna poprawa w zakresie poruszania się może okazać się niemal niezauważalna. Inną metoda chirurgiczną jest osteotomia kości piszczelowej, która podtrzymuje ruch kostki i prowadzi do dobrych długoterminowych rezultatów, ale jest skuteczna tylko w określonych warunkach, więc należy pytać specjalistów, czy nasz przypadek kwalifikuje się do przeprowadzenia zabiegu. Istnieje też wiele obiecujących niechirurgicznych metod leczenia, które są warte wzięcia pod uwagę. Proloterapia Wymaga wstrzykiwania mieszanki z ziół, witamin i wielu innych substancji w miejscu, w którym doszło do zapalenia, w celu stymulacji takich naturalnych mechanizmów samoleczenia organizmu jak pobudzenie wzrostu produkcji kolagenu podczas gojenia się ran. W badaniu przeprowadzonym na próbie 90 dorosłych osób z osteoartrozą kolana, glukoza wstrzykiwana podczas proloterapii skutkowała „znaczącą klinicznie i trwałą redukcją bólu, poprawą funkcjonowania i ograniczeniem sztywności w porównaniu z aplikowaniem zastrzyków z soli fizjologicznej oraz ćwiczeniami fizycznymi wykonywanymi w domu. Wiskosuplementacja W tej metodzie leczenia kwas hialuronowy - główny budulec chrząstki stawowej - jest wstrzykiwany do połączeń stawowych, by stanowił rodzaj lubrykantu i usprawniał działanie chorego stawu. Badania dowodzą, że wiskosuplementacja jest efektywna w przypadku osteoartrozy stawu kolanowego i skokowego, znacznie zmniejszając ból oraz poprawiając funkcjonowanie połączeń stawowych u pacjentów. Akupunktura z użyciem pyłku pszczelego Dostarczenie składników wyizolowanych z jadu pszczelego bezpośrednio w miejsce nakłucia może zredukować ból i obrzęk stawów. U pacjentów z zapaleniem kości i stawów 4 tygodnie stosowania tego rodzaju akupunktury uśmierza ból bardziej niż w razie nakłuwania przy pomocy tradycyjnych igieł. Suplementy Wiele suplementów odżywczych skutecznie redukuje ból w przypadku zapalenia kości i stawów usprawniając funkcjonowanie połączeń pomiędzy nimi. Glukozamina i chondroityna Są popularną i efektywną mieszanką, która może nawet spowolnić rozwój artretyzmu. Glukozamina eliminuje potrzebę przeprowadzenia operacji wymiany stawu kolanowego u blisko połowy uczestników jednego badania. S-Adezynozylometionina Była tak efektywna jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (nabumetony) redukujące ból, niwelujące dysfunkcje oraz łagodzące sztywność stawów. Sugerowana dzienna dawka: do 1200 mg (400 mg 3 razy dziennie). Połączenie enzymów i awonidów Bromelaina, trypsyna i rutyna okazały się tak skuteczne jak diklofenak - niesteroidowy lek przeciwzapalny redukujący ból u pacjentów z osteoartrozą stawu kolanowego. Sugerowana dzienna dawka: 270 mg bromelainy, 144 mg trypsyny, 300 mg rutyny w oddzielnych dawkach. Zioła Naturalne remedia, które mogą być skuteczne w leczeniu zapalenia kości i stawów to czarci pazur, kora wierzby, krople Phytodolor, czyli alkoholowy wyciąg z topoli, kory jesionu oraz liści nawłoci olbrzymiej, a także kapsaicyna, proszek ze skórki dzikiej róży oraz tzw. substancje niezmydlające, czyli takie składniki tłuszczu, które nie rozpuszczają się w wodzie (naturalne ekstrakty zawierające jedną trzecią awokado i dwie trzecie oleju sojowego). Opublikowane niedawno badanie, przeprowadzone na 42 pacjentach, w którym wykorzystano przeciwzapalne działanie mieszanki złożonej z czarciego pazura, kurkumy oraz bromelainy, dowiodło skuteczność działania tych składników w przypadku zarówno ostrego, jak i chronicznego bólu stawów. - Może to być wartościowa i bezpieczna alternatywa dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych w przypadku osób cierpiących na choroby zwyrodnieniowe stawów - twierdzą naukowcy. Komórki macierzyste Terapia komórkami macierzystymi oraz płytkami krwi jest teraz używana jako alternatywna metoda leczenia zwyrodnienia stawu skokowego. Na początek chciałbym wszystkim osobom, które trafiły tutaj w poszukiwaniu informacji na temat skręcenia stawu skokowego przypomnieć, że każdy przypadek jest indywidualny i bez konsultacji z lekarzem czy fizjoterapeutą nie powinno samemu się leczyć wyłącznie na podstawie rad z Internetu. Jak pewnie część z Was kojarzy mniej więcej dwa i pół tygodnia temu w czasie biegania skręciłem sobie staw skokowy. Stało się to na zawodach w Falenicy – w sumie nic nadzwyczajnego bo pewnie już nie jeden staw skokowy został tam skręcony (mnie to się stało w czasie zbiegania z wydmy kiedy źle stanąłem na wystającym korzeniu). Oczywiście standardowo po odniesieniu kontuzji zacząłem szperać w Internecie (chociaż oczywiście wcześniej odwiedziłem lekarza na ostrym dyżurze) szukając informacji jak leczyć skręceniu stawu skokowego, jak dbać o formę w czasie przerwy od biegania, ile w ogóle trzeba pauzować po skręceniu stawu skokowego. Ten tekst jest częściowy oparty na tym researchu ale w większości na własnych doświadczeniach i radach, które słyszałem od lekarzy i fizjoterapeutów. Po czym poznać, że skręciliśmy staw skokowy? Do skręcenia stawu skokowego zazwyczaj dochodzi w czasie chodzenia lub biegania po niestabilnym, pełnym nierówności podłożu. Stopa w czasie skręcenia stawu skokowego wygina się na zewnątrz lub wewnątrz ciała. Do tego typu skręcenie może również dojść na stabilnym, równym podłożu kiedy spadamy z nawet niewielkiej wysokości (dlatego tak często zdarza się to w czasie grania w siatkówkę, koszykówkę). W momencie kiedy wygięliśmy tak mocno stopę i poczuliśmy silny ból o ile mamy taką możliwość idźmy możliwie szybko do lekarza na ostry dyżur. Wizyta u lekarza. Wizyta na ostrym dyżurze jest konieczna, żebyśmy mogli dostać skierowanie na zdjęcie rentgenowskie aby ustalić czy nie doszło do uszkodzeń jakichś kości. Jeśli do takiego uszkodzenia/złamania nie doszło to poprośmy lekarza jeszcze o skierowanie na USG. W momencie większości skręceń dochodzi jedynie do naderwania bądź zerwania więzadeł/uszkodzenia torebki stawowej. Tego typu uszkodzeń nie widać na zdjęciu RTG – można je określić dopiero na podstawie badania USG. Dlatego jeśli lekarz tylko na podstawie dotykania stopy określa stopień skręcenia to jest duże ryzyko, że zwyczajnie może się mylić. Dzięki badaniu USG można znacznie precyzyjnie określić okres przerwy od biegania oraz ustalić dalsze kroki leczenia. Jakby lekarz nie chciał dać takiego skierowania to męczcie go o badanie USG, naciskajcie na niego bo bez tego badania trudno określić dalsze postępowanie! I jeszcze jedna uwaga: jeśli nie macie żadnych złamań kości nie dajcie się wsadzić w gips! W przypadku uskodzeń ścięgień czy więzadeł według wielu lekarzy (zwłaszcza tych którzy się zajmują medycyną sportową) wsadzenie kończyny w gips tylko opóźnia leczenie i powrót do pełnego stanu sprawności. Poziom skręcenia. Diagnozując skręcenie stawu skokowego zazwyczaj się mówi o 3 stopniach skręcenia (pierwszy jest najmniej poważny, trzeci najbardziej). W przypadku pierwszego stopnia mamy do czynienia z delikatnym skręceniem. W tego typu przypadku więzła są uszkodzone w niewielkim stopniu. W przypadku drugiego stopnia więzadła są uszkodzone, ale jeszcze nie do takiego stopnia żeby uległy zerwaniu. Drugiemu stopniowi (i trzeciemu również) towarzyszy zazwyczaj siniak na nodze. Trzeci poziom to oczywiście najwyższy poziom skręcenia – rehabilitacja i powrót do biegania w takim przypadku może zająć już nie kilka tygodni, ale kilka miesięcy… Pierwsze dni po skręceniu. W czasie pierwszych dni po odniesieniu kontuzji należy przede wszystkim zadbać o zminimalizowanie opuchnięcia. W tym celu należy chłodzić miejsce opuchnięcia cold packiem (jeśli nie macie akurat w domu to przydadza się np. mrożonki). 4-5 sesji po 10 minut w ciągu pierwszych dni zupełnie wystarczy. Jeśli noga boli bierzcie środki przeciwbólowe ale unikajcie tych przeciwzapalnych. Unikajcie również smarowania kontuzjowanego miejsca maścią przeciwzapalną (choć pewnie taką zaleci lekarz ortopeda). Skąd ta rada? Od mojego sprawdzonego już wielokrotnie fizjoterapeuty, do którego mam zaufanie (nie raz pomógł w sytuacji, w której przeciętny ortopeda potrafił zalecić jedynie przerwę w treningach). Według tego co mi przekazał nie powinno się likwidować stanu zapalnego dlatego, że stan zapalny jest potrzebny do tworzenia się blizny. Innymi słowy jeśli likwidujemy stan zapalny zwalniamy (zamiast przyspieszać) leczenie! Co zrobić żeby zmniejszyć opuchliznę? Po pierwsze, schładzanie o którym już wspomniałem. Po drugie… liście kapusty które bardzo dobrze minimalizują wszelkiego rodzaju obrzęki (kładziemy sobie list kapusty na stawie skokowym i owijamy go bandażem/opaską eleastyczną). Po trzecie, utrzymujemy stopę w górze (tak żeby znajdowała się powyżej poziomu serca). Siedzenie z nogą w dole będzie spowolniać proces zmniejszania się opuchlizny. Rehabilitacja stawu skokowego. Po pierwsze: możecie się spytać po co w ogóle rehabilitacja. Pewnie słyszeliście od niejednego znajomego tekst w stylu „skręcenie kostki? przecież to nic takiego, ja coś takiego mam raz w miesiącu grając w kosza”. No właśnie – jeśli nie zadbamy za pomocą specjalnych ćwiczeń o prawidłową rehabilitację stawu skokowego możemy się nabawić takiej niestabilności stawu (która zostaje do końca życia), która będzie sprawiała, że będziemy się borykać ze skręceniami bardzo często (co może nas wykluczyć z wielu aktywności fizycznych). Rehabilitację zazwyczaj się zaczyna po 10-14 dniach od skręcenia. Polega ona głównie na ćwiczeniach, które przywracają propiocepcję stawu. W domowych warunkach można zacząć od stania na złożonym kocu (tak, żeby wprowadzić niestabilność) na jednej nodze (tej chorej) po czym przez sięganie nogą do tyłu i na bok zmuszać staw skokowy do pracy. Ćwiczenie nie jest trudne ale bardzo przydatne przy rehabilitacji stawu skokowego. Jak nie gips to co? Zależnie od stanu skręcenia. W moim przypadku wystarczyła opaska elastyczna. W przypadku skręcenia trzeciego stopnia konieczna już będzie orteza. Czas przerwy od biegania: w moim przypadku czas przerwy od biegania wynosił 4 tygodnie (ale w momencie pisania tekstu jeszcze nie wróciłem do biegania więc jest to szacunkowa wartość). Moje skręcenie było skręceniem drugiego stopnia. Jak zadbać o formę w czasie tej przerwy? Przez pierwszych parę dni dopóki nie zwalczymy opuchlizny lepiej sobie w ogóle zrobić przerwę od sportu. A potem? Niewskazany jest na pewno basen (chyba, że będziemy pływać tylko za pomocą rąk) z tego względu, że w czasie pływania rozciągana jest stopa (a tego chcemy uniknąć w pierwszych tygodniach leczenia). Delikatnie możemy pojeździć na rowerze (ale dbając o to, żeby również nadmiernie nie rozciągać stopy – czyli raczej niskie ustawienie siodełka). Ponadto z moich doświadczeń wynika, że dobrze sprawdza się ergometr wioślarski. Na tym sprzęcie naprawdę można dać sobie w kość Do tego dochodzą różne ćwiczenia na siłowni – oczywiście głównie dotyczące górnej partii ciała. Siedząc w domu z kolei możemy ćwiczyć podciąganie na drążku, brzuszki i pompki na jednej nodze (tak żeby nie obciążać tej chorej). O ile macie taką możliwość to w ostatnich tygodniach leczenia można również rozważyć aqua running (ja nie korzystałem… ale może jeszcze spróbuję O czymś zapomniałem? Macie jeszcze jakieś pytania? Ja za jakiś czas na pewno uaktualnię tekst swoimi wrażenia z powrotu do biegania (żeby spróbować odpowiedzieć na pytanie na ile takie skręcenie może nam pokrzyżować plany startowe). Na koniec polecam jeszcze przeczytać dwa krótkie teksty Ewy Witek-Piotrowskiej, dobrze znanej wielu biegaczom fizjoterapeutki o skręceniu stawu skokowego: Fizjoterapeuta radzi: staw skokowy Powrót do biegania po skręceniu stawu skokowego Post navigation