odr^bnej ustawy zawodowej — ustawy o zawodzie technika dentystycznego. Szanowny Panie Ministrze, Polskie Towarzystwo Technikow Dentystycznych jako organizacja dzialaj^ca od ponad 38 lat izrzeszajqca osoby wykonuj^ce zawod technika dentystycznego zwraca si^ z prosbq do Już jutro o godzinie 15:00 odbędzie się posiedzenie podkomisji nadzwyczajnej w sprawie projektu ustawy o zawodzie farmaceuty. Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 5 przeprowadza: 1) podmiot tworzący w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r o działalności leczniczej na zasadach określonych w tej ustawie; 2) Paostwowa Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r o Paostwowej Inspekcji Pracy Projekt ustawy o niektórych zawodach medycznych został skierowany do Sejmu. Dokument regulować ma zasady wykonywania 17 zawodów medycznych, w tym m.in. logopedy, opiekuna medycznego, dietetyka, asystenta stomatologicznego, podiatry czy technika farmaceutycznego. Przedstawiciele niektórych z nich zapowiedzieli protesty. 6) potwierdzenie wniesienia opłaty za złożenie wniosku o przyznanie prawa do wykonywania zawodu psychologa. Art. 14. 1. Warunku określonego w art. 13 ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do doktorów, doktorów habilitowanych i profesorów psychologii. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać warunek, o których mowa w art. 13 ust. 1 Projekt ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych ma na celu wprowadzenie do systemu prawnego przepisów regulujących w sposób kompleksowy wykonywanie zawodu ratownika medycznego, utworzenie ram prawnych dla działania samorządu ratowników oraz zasad odpowiedzialności zawodowej. 50 zł / stawka godzinowa. obowiązków: wykonywanie zdjęć rentgenowskich, wykonywanie EKG Wykształcenie: średnie ogólnokształcące Inne wymagania: - 1/2 etatu - umiejętność wykonywania zdjęć RTG, wykonywanie EKG - uprawnienia w zawodzie technika elektroradiologii - praca w godz. 10.00 - 18.00. Zasugerowane. 1/2 etatu. Wersja projektu ustawy o niektórych zawodach medycznych, w tym o zawodzie psychoterapeuty, przedstawiona Radzie Ministrów w lutym 2009 r. odbyła fazę konsultacji społecznych, lecz organizacje psychoterapeutyczne oceniły ten projekt jako niezgodny z postulatami środowiska polskich psychoterapeutów i Rada Ministrów projekt ten odrzuciła. Konkurs w celu udzielenia zamówienia podmiotom prowadzącym działalność leczniczą, o których mowa w art. 26 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r o działalności leczniczej, na udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie: Wykonywania czynności i procedur technika elektroradiologii w Pracowni Hemodynamiki Oddziału Kardiologicznego. I 2) posiadający dyplom w zawodzie technika elektroradiologii 3) posiadający ważne orzeczenie/zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku technik elektroradiologii 1. Wymagania dodatkowo oceniane: 1) doświadczenie zawodowe 2) dostępność; III. Dokumenty i oświadczenia wymagane od Zleceniobiorców: 1. ahiKqH. Jesteś obywatelem państw członkowskich Unii Europejskiej, albo Norwegii, Islandii, Lichtensteinu czy też Szwajcarii? Masz kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego i chcesz wykonywać w Polsce ten zawód? Przeczytaj opis usługi i złóż wniosek o uznanie swoich kwalifikacji. Jak załatwić sprawę Sprawę można załatwić: podczas wizyty w urzędzie listownie elektronicznie Co powinieneś wiedzieć i kto może skorzystać z usługi Zawód regulowany Twój zawód jest zawodem regulowanym, gdy możesz go wykonywać dopiero po spełnieniu określonych wymogów (np. zdanie egzaminu lub uzyskanie wpisu na listę). Każde państwo określa, czy w jego kraju dany zawód będzie uznany za regulowany. Jeśli zawód nie jest zawodem regulowanym, to decyzję o zatrudnieniu osoby z kwalifikacjami zdobytymi poza granicami Polski podejmuje pracodawca. Kto może złożyć wniosek o uznanie kwalifikacji Każdy, kto chce podjąć pracę w kraju, gdzie dany zawód jest regulowany (np. w Polsce), może ubiegać się o oficjalne uznanie swoich kwalifikacji uzyskanych w UE (wykształcenia i doświadczenia zawodowego). Dzięki temu będzie mógł pracować w swoim zawodzie. Ponadto o uznanie kwalifikacji mogą ubiegać się: członkowie rodzin obywateli polskich lub obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Szwajcarii lub Norwegii, Islandii, Lichtensteinu; obywatele państw trzecich posiadający status rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej; cudzoziemcy posiadający status uchodźcy lub objęci ochroną uzupełniającą; cudzoziemcy przybywający na terytorium RP lub przebywający na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną, będący członkami rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium RP w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej; obywatele państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium RP w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji; obywatele państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym, mający prawo do wykonywania pracy oraz posiadający dokument pobytowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 oraz obywatel państwa trzeciego, przyjęty na terytorium RP w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym; obywatele państw trzecich posiadający zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych. Uwaga! Opis usługi został przygotowany w oparciu o podstawowe akty prawne, w tym ustawę z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, np. o tym, jak przebiega staż adaptacyjny, test umiejętności lub jakie dokumenty będą potrzebne – skontaktuj się z urzędem, którego dane kontaktowe znajdziesz w sekcji "Gdzie załatwisz sprawę". Kiedy powinieneś załatwić sprawę W dowolnym momencie Gdzie załatwisz sprawę Ministerstwo Zdrowia ul. Miodowa 15, 00-952 Warszawa Co zrobić krok po kroku Złóż wniosek o uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego Do wniosku dołącz dokumenty potwierdzające kwalifikacje (np. wykształcenie, doświadczenie zawodowe), sporządzone w języku polskim lub wraz z kopią tłumaczenia na język polski. Jeśli nie masz miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, nie masz pełnomocnika zamieszkałego w Polsce lub nie działasz za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej, to musisz wskazać w Polsce pełnomocnika do doręczeń. Nie musisz wyznaczać pełnomocnika, jeśli zdecydujesz się na załatwienie sprawy online. Urząd w ciągu miesiąca zawiadomi cię, że otrzymał twój wniosek. Dokumenty 2. Dokument potwierdzający tożsamość Dokument możesz złożyć jako: Kopia 3. Dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dyplomy, świadectwa, certyfikaty, zaświadczenia i inne dokumenty potwierdzające wykształcenie. 4. Dokument z informacją o odbytym programie kształcenia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Np. program studiów, suplement do dyplomu lub wypis przedmiotów i ocen itp. 6. Dokument z informacją o programie ukończonych kursów, szkoleń Dokument możesz złożyć jako: Oryginał 7. Świadectwo potwierdzające doświadczenie zawodowe Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Świadectwa i inne dokumenty potwierdzające doświadczenie zawodowe powinny zawierać informacje o nazwie pracodawcy lub zleceniodawcy, rodzaju stosunku prawnego łączącego wnioskodawcę z pracodawcą lub zleceniodawcą, okresie zatrudnienia albo czasie trwania innej umowy, wymiarze czasu pracy, nazwie wykonywanego zawodu lub zajmowanego stanowiska i głównych obowiązkach. 8. Dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 9. Dokument potwierdzający uprawnienia wnioskodawcy do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 11. Dokument potwierdzający nienaganną postawę etyczną Dokument możesz złożyć jako: Kopia 12. Dokument potwierdzający brak ogłoszenia upadłości Dokument możesz złożyć jako: Kopia 13. Dokument potwierdzający brak zakazu wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 14. Dokument potwierdzający brak zawieszenia prawa wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 15. Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia powinien być wystawiony przez upoważnioną instytucję państwa wnioskodawcy lub innego państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca wykonywał ostatnio dany zawód lub działalność. 19. Dowód zapłacenia opłaty Dokument możesz złożyć jako: Oryginał, Uwierzytelniona kopia O czym należy pamiętać przy składaniu wniosku: Wniosek złóż w języku polskim. Pozostałe dokumenty złóż w języku polskim albo w innym języku wraz z kopią tłumaczenia na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla przeprowadzenia postępowania właściwy organ może wymagać kopii tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim. Tłumaczenie na język polski nie jest wymagane w przypadku dokumentów potwierdzających: imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo oraz nazwę państwa wnioskodawcy. Właściwy organ może żądać przedłożenia poświadczonych kopii dokumentów lub ich oryginałów do wglądu. Dokumenty dotyczące niekaralności, postawy etycznej, braku ogłoszenia upadłości, braku zakazu wykonywania zawodu, zawieszenia prawa jego wykonywania, posiadania odpowiedniego stanu zdrowia, sytuacji finansowej wnioskodawcy, posiadania obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – złóż tylko wtedy, jeśli są wymagane od obywateli polskich zamierzających wykonywać zawód regulowany. Dokumenty powinny być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji. Jeśli w twoim państwie nie są wydawane dokumenty poświadczające niekaralność, postawę etyczną, brak upadłości, lub brak zakazu wykonywania zawodu oraz brak zawieszenia prawa jego wykonywania, to możesz dołączyć oświadczenia, że spełniasz te wymogi. Dowód zapłaty może mieć formę wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej. Urząd sprawdzi twoje dokumenty Jeśli urząd stwierdzi braki, wezwie cię do ich usunięcia w konkretnym terminie. Jeśli nie dostarczysz brakujących dokumentów, twój wniosek nie będzie dalej rozpatrywany. Urząd sprawdzi też, czy twoje kwalifikacje uzyskane za granicą są odpowiednie do wykonywania zawodu regulowanego w Polsce. W uzasadnionych przypadkach, urząd może wystąpić o dodatkowe informacje do państwa członkowskiego UE, w którym dokument potwierdzający kwalifikacje został wydany lub do ośrodka wsparcia funkcjonującego w państwie członkowskim. Możesz dostać postanowienie o tym, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności Urzędnik na podstawie kompletu dokumentów stwierdza, że: a) masz odpowiednie kwalifikacje do uznania kwalifikacji zawodowych b) nie masz odpowiednich kwalifikacji do uznania kwalifikacji zawodowych c) musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności, jeśli twoje kwalifikacje są niepełne. Uwaga! Jeśli posiadasz kwalifikacje zawodowe na poziomie pierwszym (zob. art. 18 ust. 6 ustawy), a do wykonywania zawodu regulowanego jest wymagane posiadanie kwalifikacji zawodowych na poziomie czwartym, (zob. art. 18 ust. 3 ustawy), urząd może zobowiązać cię zarówno do odbycia stażu adaptacyjnego, jak i do przystąpienia do testu umiejętności. Przekaż informację o tym, że wybierasz staż adaptacyjny lub test umiejętności (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Po tym, jak urząd otrzyma twoją odpowiedź, dostaniesz skierowanie na staż lub zawiadomienie o terminie testu umiejętności. Przystąp do stażu lub testu (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Zasady odbywania stażu adaptacyjnego i przystępowania do testu umiejętności określają poszczególne rozporządzenia. Ty ponosisz koszty odbywania stażu adaptacyjnego lub przystąpienia do testu umiejętności. Opinia opiekuna stażu oraz wynik testu są podstawą, żeby urząd stwierdził wyrównanie różnic i wydał decyzję o uznaniu kwalifikacji. Termin Maksymalny czas trwania stażu adaptacyjnego to 3 lata. Natomiast do testu możesz przystąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia nałożenia na ciebie tego obowiązku. Dostaniesz decyzję o uznaniu kwalifikacji lub decyzję odmowną Jeśli twoje kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego zostaną uznane, możesz posługiwać się tytułem ustalonym dla danego zawodu regulowanego w Polsce lub jego skrótem. Jeśli używanie tytułu ustalonego dla danego zawodu regulowanego w Polsce jest uzależnione od przynależności do organizacji zawodowej albo od decyzji uprawnionego organu, masz prawo używać tego tytułu lub jego skrótu odpowiednio po uzyskaniu członkostwa w organizacji albo po uzyskaniu decyzji organu. Dokumenty Ile zapłacisz 1053,50 zł Opłatę wpłać na rachunek bankowy właściwego urzędu. Ile będziesz czekać Decyzję dostaniesz w ciągu 3 miesięcy od dnia, kiedy złożysz wszystkie wymagane dokumenty. Termin ten może się wydłużyć o miesiąc w szczególnych przypadkach, o czym poinformuje cię urzędnik. Jeśli okaże się, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub podejść do testu umiejętności, to termin wydania decyzji będzie zawieszony aż do dnia, w którym urząd otrzyma ocenę z przebiegu twojego stażu adaptacyjnego lub wynik twojego testu umiejętności. Jak możesz się odwołać Jeśli dostaniesz decyzję odmowną, to masz 14 dni na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku, urząd wyda decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości lub w części albo utrzyma decyzję w mocy. W przypadku utrzymania decyzji w mocy – możesz złożyć skargę na decyzję do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem urzędu, który wydał decyzję. W przypadku, gdy decyzję w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego wydał organ samorządu zawodowego, odwołanie wnosi się na zasadach określonych w przepisach szczegółowych, właściwych dla danego samorządu zawodowego. Warto wiedzieć Osoba, której kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu regulowanego podlegają uznaniu, musi znać język polski w stopniu niezbędnym do wykonywania tego zawodu. Weryfikacja znajomości języka polskiego może się odbyć po wydaniu decyzji w sprawie uznania kwalifikacji, w przypadku osób wykonujących: 1) zawody mające wpływ na bezpieczeństwo pacjentów; 2) inne zawody – jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do wystarczającej znajomości języka polskiego do wykonywania zawodu regulowanego. Weryfikacja znajomości języka polskiego odbywa się na twój wniosek i jest płatna. Wysokość opłaty ustala jednostka przeprowadzająca weryfikację. Czy ta strona była przydatna? Podstawa prawna Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 września 2020 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2021 r. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 września 2021 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2022 r. Kwalifikacja Świadczenie usług medycznych w zakresie diagnostyki obrazowej elektromedycznej i radioterapii. Poniżej film z wypowiedziami naszych słuchaczy o kształceniu w zawodzie technika elektroradiologa w naszje szkole. Kierunek szkolący kwalifikowany średni personel medyczny w zakresie wykonywania badań diagnostycznych i terapeutycznych (RTG, EKG, EEG, mammografia, tomografia komputerowa, spirometria, audiometria, rezonans magnetyczny, radiologia stomatologiczna, medycyna nuklearna i in.) Nauka trwa 2,5 roku (5 semestrów) Praktyczna nauka zawodu realizowana jest w solidnie wyposażonych szkolnych pracowniach oraz w warunkach rzeczywistych – w placówkach służby zdrowia (szpitale, przychodnie) Nauka zawodu na sprzęcie wykorzystywanym na co dzień w placówkach służby zdrowia Szkoła zapewnia praktyczną naukę zawodu w placówkach szkolenia praktycznego (szpitale, przychodnie itp). Na kierunku Technik elektroradiolog zajęcia praktyczne i praktykę zawodową, uczniowie naszej szkoły realizują w: pracowni USG pracowni mammografii pracowni tomografii komputerowej pracowni RTG pracowni medycyny nuklearnej pracowni spirometrii pracowni rezonansu magnetycznego pracowni EKG pracowni densytometrii pracowni EEG pracowni audiometrii pracowni ENG pracowni EMG pracowni radioterapii Galeria Kliknij i sprawdź terminy i zasady rekrutacji Wsparcie z funduszy Unii Europejskiej Ponadto, dzięki środkom płynącym z funduszy unijnych i udziałowi szkoły w projekcie "Modernizacja kształcenia zawodowego w Małopolsce II", uczniowie mają możliwość odbycia w trakcie nauki bezpłatnych kursów podnoszących umiejętności w danym zawodzie! Uczniowie mają także możliwość odbycia w trakcie nauki płatnego (otrzymują wynagrodzenie) stażu u pracodawcy! RynekZdrowia/Raf •24 paź 2021 8:10 Skomentuj Potrzebujemy samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił w sobotę (23 października) w Białym Miasteczku przedstawiciel Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii (Fot. Pixabay) - Oprócz kilku postulatów wspólnych dla Białego Miasteczka jest kilka problemów, które drążą nasz zawód, takich jak brak samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił podczas sobotniej konferencji prasowej w Białym Miasteczku Kamil Zub z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii. - Nasz zawód ma tak szerokie spektrum działania, że nie ma możliwości, abyśmy mogli być łączeni z innymi - podkreślił Kamil Cię biura, biurowce, powierzchnie coworkingowe i biura serwisowane? Zobacz oferty na Cały artykuł czytaj tutaj Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. PODOBAŁO SIĘ? PODZIEL SIĘ NA FACEBOOKU Szacuje się, że w Polsce jest blisko 10 tys. elektroradiologów. Specjaliści tej dziedziny wykonują w Polsce rocznie nawet 30 mln procedur klinicznych i administracyjnych. Eksperci pozostają zgodni: bez elektroradiologii nie ma nowoczesnej medycyny. Pilnie potrzebna jest ustawa o zawodzie elektroradiologa. Elektroradiolodzy to członkowie personelu medycznego odpowiedzialni za wykonanie blisko 30 mln procedur medycznych rocznie. Wykonują i nadzorują badania diagnostyczne stosowane w: radiologii (badanie rentgenowskie (RTG), tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI), radioterapii, medycynie nuklearnej, pracowniach hemodynamiki i pracowniach elektrofizjologii. „W zasadzie nie ma dziedziny medycyny, w której zaangażowanie elektroradiologów nie byłoby konieczne. Według statystyk przygotowanych przez zespół prowadzący zrzeszający naszą grupę zawodową fanpage „Elektoradiologia”, w Polsce na etatach w ośrodkach medycznych jest ponad 8,5 tys. elektroradiologów. Twórcy grupy, dr Dawid Bodusz i mgr Kamil Zub szacują, że wraz z osobami zatrudnionymi na umowach kontraktowych i umowach-zlecenie jest nas prawdopodobnie w całej Polsce ponad 10 tys. To liczna grupa specjalistów” – zwraca uwagę Mikołaj Piwko, technik elektroradiolog ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Na co dzień elektroradiolodzy realizują szereg czynności klinicznych i administracyjnych. „W naszym ośrodku odpowiadamy między innymi za: rejestrację pacjenta w pracowni, odpowiednie ułożenie chorego do zabiegu, zmonitorowanie, podłączenie do systemów elektrofizjologicznych i programatorów urządzeń wszczepianych. Czuwamy nad prawidłową pracą aparatu RTG (angiografu), zarządzamy parametrami obrazu i dawkami promieniowania jonizującego. Nadzorujemy aparaturę medyczną, którą wykorzystujemy do zabiegów. Prowadzimy książkę zabiegową i sporządzamy opisy zabiegów. Znamy obsługę programatorów urządzeń wszczepianych. Kontrolujemy na nich parametry zaimplantowanych elektrod w czasie zabiegu i testujemy świeżo wszczepione pacjentowi urządzenie, jeśli jest taka możliwość. Przygotowujemy systemy elektrofizjologiczne do zabiegów ablacji; w odpowiedniej konfiguracji do odpowiedniej arytmii. Obsługujemy również podstawowy system elektrofizjologiczny i konsolę do krioablacji. Wspieramy lekarzy, kontrolując urządzenia w poradni kontroli stymulatorów. W chwili zagrożenia życia pacjenta bierzemy czynny udział w reanimacji” – wylicza Michał Róg, elektroradiolog z Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie (na zdjęciu). Jak wskazują eksperci, obecnie wszystkie procedury elektroradiologiczne w Polsce wykonywane są przez techników elektroradiologii (osoby posiadające dyplom ukończenia medycznego studium zawodowego) oraz przez elektroradiologów (osoby z wykształceniem wyższym; posiadające tytuł licencjata lub magistra). Edukacja w tej specjalizacji nie kończy się jednak na ukończeniu szkół i uczelni. „Rozwój techniki medycznej i coraz bardziej rozbudowana aparatura diagnostyczna wymagają od nas ciągłego rozwoju i bieżącej znajomości nowinek technicznych w obszarze elektroradiologii. Istotne, że nasz zawód, oprócz konieczności posiadania specjalistycznej wiedzy technicznej oraz anatomiczno-medycznej, wymaga zaawansowania w zakresie tak zwanych kompetencji miękkich. To przede wszystkim umiejętność sprawnej pracy w zespole oraz wysoka odporność na stres. Bardzo ważna jest także wyobraźnia przestrzenna. Pomaga w wykonaniu określonych projekcji radiologicznych na przykład u pacjentów po wypadkach – takich, u których konieczne jest uzyskanie odpowiedniego diagnostycznie obrazu, a stan chorego nie pozwala, by w wyuczony, podręcznikowy sposób ustawić pacjenta do danej procedury” – wyjaśnia Mikołaj Piwko. „W naszym zawodzie bezcenne i niedocenione jest doświadczenie oraz wiedza, które zdobywamy z biegiem lat. W pracy musimy być komunikatywni i kreatywni. Musi nas cechować umiejętność szybkiego podejmowania najlepszych decyzji, także pod presją. Dlaczego to tak istotne? Zdarzają się sytuacje, kiedy aparatura techniczna używana do zabiegu nagle odmawia posłuszeństwa – jak to zwykle bywa, w najmniej odpowiednim momencie… W takiej sytuacji wiedza i doświadczenie pozwalają znaleźć rozwiązanie: bezpieczne i skuteczne dla pacjenta oraz dla całego personelu medycznego” – dodaje Michał Róg. Zdaniem przedstawicieli grupy zawodowej elektroradiologów, ich dziedzina jest zapomniana przez system ochrony zdrowia – niedoceniona i słabo opłacana. „Nasza codzienna praca przebiega w narażeniu na promieniowanie jonizujące, przez co jest obarczona zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu. Mimo to od 2 lipca 2014 roku wydłużono nam czas pracy z 5 godzin na 7,35. Zwiększono nam czas pracy o połowę i to bez jakiegokolwiek wzrostu wynagrodzenia. Ważnym problemem jest dziś brak różnicowania specjalistów będących bezpośrednio po studiach z doświadczonymi specjalistami z wieloletnią praktyką. Zakres zdobytego wykształcenia elektroradiologicznego jest bardzo szeroki; obejmuje procedury i obszary takie jak: RTG, TK, MR, pracownie badań naczyniowych, elektroterapii serca, hemodynamiki, radioterapii, medycyny nuklearnej, audiometrii oraz pracownie EEG, EMG i EKG. Brak tworzonych specjalizacji w ramach dziedziny elektroradiologii w praktyce zamyka osobom pracującym na danym stanowisku możliwość zdobycia specjalistycznych uprawnień państwowych w swojej specjalizacji szczegółowej. To uniemożliwia dalsze formalne doskonalenie zawodowe. Obecne trudne realia powodują, że wielu specjalistów elektroradiologów decyduje się na wyjazd za granicę (głównie z powodów ekonomicznych) i realizowanie kariery poza Polską. Chyba nikt nie powinien mieć wątpliwości, że warto zrobić wszystko, żeby ten trend zatrzymać… Nasze środowisko od 30 lat czeka na ustawę o zawodzie. Na zmianach w wymienionym obszarze skorzystaliby zarówno pacjenci, członkowie zespołów medycznych, jak i cały system ochrony zdrowia” – mówi Michał Róg. Elektroradiolodzy w Polsce zrzeszają się dziś w ramach stowarzyszeń i grup. Postulują o utworzenie ścieżek kształcenia specjalistycznego w ramach dziedziny elektroradiologii oraz o opracowanie i wejście życie ustawy o zawodzie elektroradiologa. „Chcielibyśmy, by problem studiów pomostowych w dziedzinie elektroradiologii został rozwiązany tak samo, jak miało to miejsce w przypadku naszych koleżanek pielęgniarek. To bez wątpienia ważne i pilne wyzwanie. Istnieją sprawdzone wzorce, z których można i warto skorzystać” – uważa Mikołaj Piwko. „Bez techników elektroradiologii oraz elektroradiologów nie ma nowoczesnej medycyny. Bez zaangażowania tych członków personelu medycznego znacząca część praktyki klinicznej staje się „ślepa”. Rola specjalistów elektroradiologii bez wątpienia powinna być bardziej doceniana – także na szczeblu państwowym” – mówi dr hab. n. med. Andrzej Przybylski, prof. UR, kierownik Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, przewodniczący Sekcji Rytmu Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. „Bez specjalistów elektroradiologów nie byłoby możliwe nowoczesne interwencyjne leczenie zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to zarówno zabiegów implantacji urządzeń wszczepialnych, takich jak: stymulatory serca, automatyczne wszczepialne defibrylatory-kardiowertery czy układy resynchronizujące, jak i zabiegów ablacji, a więc usuwania podłoża arytmii. Co ważne, w obszarze elektroradiologii mówimy o stosowaniu urządzeń medycznych wykorzystujących promieniowanie jonizujące. Elektroradiolog stoi więc na straży bezpieczeństwa wykonywanych procedur pod względem ekspozycji pacjenta – ale także personelu medycznego – na promieniowanie rentgenowskie. W mojej opinii trudno przecenić rolę elektroradiologów w dziedzinie elektrofizjologii klinicznej, a nasi koledzy pełnią przecież nie mniej ważną funkcję jako członkowie zespołów podczas zabiegów wykonywanych w pracowniach hemodynamiki; przy leczeniu choroby wieńcowej i zawału serca” – zaznacza dr hab. med. Oskar Kowalski, prof. SUM, kierownik Pracowni Elektrofizjologii i Elektrostymulacji Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. „Stopień skomplikowania dzisiejszego sprzętu radiologicznego stosowanego w pracowniach elektrofizjologii jest coraz bardziej złożony i wymaga obsługi przez coraz lepiej wykwalifikowanych specjalistów. Wiedza, samodzielność i odpowiedzialność operatorów, jaką obserwowaliśmy jeszcze w latach 90-tych w porównaniu do stanu obecnego może budzić co najwyżej uśmiech i słuszną refleksję. Myślę, że nie przesadzę, twierdząc, że zawód elektroradiologa może śmiało stawać w szranki o palmę pierwszeństwa pod względem niedoceniania i niedofinansowania krytycznie ważnych zawodów w ochronie zdrowia w Polsce” – mówi prof. Radosław Lenarczyk z Kliniki Kardiologii, Wrodzonych Wad Serca i Elektroterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.